Wanneer bel jij de dokter?


11

Het blijft een lastig punt: wanneer bel je wel of niet het ziekenhuis (wij hebben een rechtstreeks nummer of voor anderen: de huisartsenpost), als je kind buiten kantoortijden ziek is. De huisartsenpost zelf zegt hier het volgende over : “U belt de Huisartsenpost wanneer u met spoed huisartsenhulp nodig heeft buiten de gewone praktijktijden van de eigen huisarts.” Maar ja, wat is spoed. Want jij als bezorgde ouder kijkt hier misschien wel heel erg anders tegen aan. Hierover schreef ik al eens in mijn blog Moederinstict

Ook Mama Miryam schreef al eens een blog over het bellen van de huisartsenpost. Wij stonden afgelopen weekend weer voor het dilemma: bellen we de kinderarts of niet?!?!?!

Van benauwd naar blauw

Pim is, zoals jullie al wel vaker hebben kunnen lezen, veel en vaak benauwd. Voor hem is het inmiddels normaal, dus hij blijft even vrolijk als altijd. Maar sinds het belachelijk warme en benauwde (en dan heb ik het over het weer) weekend van vorige week, heeft hij er veel meer last van dan normaal. Toen daar ook nog een verkoudheid en de dag voor zijn verjaardag koorts bij kwamen, hadden we eigenlijk al één en één op kunnen tellen. Zijn verjaardag was gezellig, met dank aan de zetpillen en pufjes. Maar zondag liep het toch echt de spuigaten uit. Voor ons zijn er een aantal indicaties dat het echt té ver gaat: 

1. Hij trekt niet alleen in op zijn ribben (want dat doet hij bijna dagelijks), maar ook op zijn strottenhoofd en gaat eventueel neusvleugelen (tijdens het ademen gaan zijn neusvleugels op en neer)

2. Hij verkleurt. Gaat dan dus letterlijk van benauwd naar blauw. Zijn snoetje wordt grauw en zijn lippen verkleuren van rood naar blauw/grijs/paars. 

Alarmbel 1 kunnen we nog handelen, mits het niet te lang duurt. Alarmbel 2 is een teken om te gaan bellen. Want dat betekent dat zijn zuurstofgehalte in zijn bloed echt te laag wordt en dat kunnen we thuis niet meten én niet behandelen.

Op naar het ziekenhuis

Zondag verkleurde hij niet één maar twee keer, genoeg indicatie dus om te bellen. Maar toch blijft het een drempel. Je wilt niet voor niets gaan, je wilt geen last zijn, je wilt niet dat ze denken “daar zijn ze weer”, je wilt niet…afijn, je snapt vast heel goed wat ik bedoel.

Inmiddels weten we dat zulke bezoekjes vaak worden afgesloten met een ‘logeerpartijtje’, dus de tassen werden gepakt. Pim had al zoveel pufjes met zijn luchtwegverwijder gehad dat hij werkelijk stond te stuiteren in de kamer. Gelukkig is dat een bekende bijwerking en prikt menig arts daar wel doorheen, maar het is op zulke momenten altijd jammer (wel begrijpelijk) dat niet zijn eigen arts dienst heeft. Hij kent Pim(s longen) door en door. Natuurlijk snap ik dat wel, de beste man kan moeilijk 24/7 aanwezig zijn😀



Logeren!

Zoals verwacht moesten we inderdaad blijven logeren. Diagnose: Luchtweginfectie…. as usual dus en op zich niets geks. Alleen knap lastig als je longen hebt zoals Pim, die zijn daar niet op berekend. Alle gebruikelijke adviezen hadden we al opgevolgd (dat betekent: het opstarten van zijn ‘nood-neusspray’, zijn reguliere medicijnen hanteren (pufjes, antibiotica en gewone neusspray) én puffen volgens het ‘noodschema’). Het opvolgen van dit schema betekent dat Pim maar liefst 30 pufjes op één dag krijgt. Van die pufjes zijn er 28 onrustverhogend…..dus… tel uit je winst. Een goede partydrug is er niets bij. Pim stond letterlijk te springen in zijn bed. Het ene moment gillend omdat alle plakkers, die zijn vitale functies controleerden, hem irriteerden, het andere moment had hij totaal de slappe lach. Hoe grappig het nu ook klinkt…eigenlijk is het best sneu dat je jezelf, als je nѐt 2 bent, totaal niet in de hand hebt. Slapen was dus ook een no go, maar uiteindelijk vielen we samen om 03.20 in slaap. 

Saturatiedips?

Zijn saturatie (zuurstofgehalte in zijn bloed) is het beste te meten als hij slaapt. Dan is hij bij Pim altijd het laagst én ligt hij stil genoeg voor een betrouwbare mening. Gelukkig liet de monitor, toen hij ein-de-lijk sliep, geen echte ‘saturatiedips’ zien (dus geen zuurstoftekort). De laatste powerboost in het ziekenhuis was afdoende en hij hoefde gelukkig niet weer aan het zuurstof. Super nieuws, want dat betekende ook dat hij na een nachtje observatie gewoon thuis uit mocht zieken. 

IMAG2071-1024x1365


Qualitytime

Dus nu zit ik heerlijk op de bank met mijn kleine mannetje. “Pim zoooooooo moe mama”. Hij klinkt als een volwassen vent, die na een heel pakje sigaretten en snipverkouden, tien keer de trap op en af is gerend: hees, rochelend, piepend en vooral hijgend! Maar zoals altijd heeft hij een lach op zijn gezicht! Tijd om bij te tanken van dit laatste avontuur en heel veel mamaliefde -> Qualitytime  💖

Heb jij wel eens de huisartsenpost/het ziekenhuis moeten bellen??

liefs-annemarel
11