Te druk?!?!


9

Ik trek de koelkast open en kijk erg vreemd naar de inhoud. We hebben gisteravond boodschappen gedaan, dus hij is behoorlijk vol, maar er staan niet alleen boodschappen in…. Overal tussen de boodschappen zie ik  bekers, bakjes en ander serviesgoed…

Ik krab mezelf letterlijk even achter de oren. Waar heb ik dit eerder gezien? Flash back moment! Ik denk terug aan een jaar of 30 geleden. Met mijn broer en zus zit ik aan de eettafel in mijn ouderlijk huis. Wat we precies deden weet ik niet eens meer. Waarschijnlijk een spelletje of waren we even heerlijk aan het natafelen. We horen onze moeder de trap af komen stormen. Met een volle wasmand komt ze de keuken binnengerend, zweet op haar voorhoofd en gezicht op standje ‘druk druk druk’. Ze trekt de koelkast open en gooit de inhoud van de wasmand de koelkast in. Dan duwt ze de deur dicht en vliegt de trap weer op…

Of ze nu tot inkeer kwam door ons geschaterlach of doordat ze zelf ineens het licht zag, weet ik tot op heden niet, maar bedremmeld kwam ze de keuken weer in en verplaatste de was van de koelkast naar de wasmachine.

Een duidelijk geval van: te druk in je hoofd. Iets wat ik inmiddels heel erg goed herken en wat me zelf ook wel heel erg vaak overkomt. En niet alleen ik, iedereen herkent dat wel! Van die momenten dat je het zo druk hebt, zoveel moet doen of zoveel zorgen hebt dat je het overzicht kwijt bent, jezelf voorbij gaat lopen, sneller gaat praten dan dat je denkt en in je haast héle vreemde dingen gaat doen.

Op zulke momenten moet je eigenlijk even gaan zitten, tot tien tellen en de zaken voor jezelf op een rijtje zetten. Maar op de een of andere manier komen dit soort momenten altijd op een moment dat je geen tijd hebt om te zitten (oh duh).



Zelf heb ik geleerd dat je moet voorkomen dat deze momenten zich maar op blijven stapelen. Als je altijd maar door blijft rennen, zeggen je lijf en je hoofd vanzelf een keer stop. Dat heb ik een aantal jaar geleden helaas moeten ervaren toen ik een fikse burn-out kreeg. Van geen tijd nemen om te gaan zitten en alles op een rijtje zetten, ging ik naar móeten zitten en alles op een rijtje zetten. Een periode van bezinning volgde en zoals zo vaak met dit soort dingen, je komt mentaal veel sterker uit de strijd dan dat je er in gaat.

Dus toen ik vanmorgen ontdekte dat ik de schone vaat niet in de kast had gezet, maar in de koelkast, ben ik letterlijk even op een stoel gaan zitten, heb ik een kopje thee gepakt en ben ik eens even gaan kijken, hoe ik de rust in mijn hoofd kon hervinden. Even mijn eigen leventje bekijken met een helicopterview… en weet je? Ik ben tevreden! Ik ben op de goede weg! Ik leer, ik ervaar, ik ontdek en ik houd de controle en balans tussen lijf en hoofd! Dat ik af en toe mijzelf, figuurlijk, eventjes voorbij ren kan ik dus voor lief nemen, wetend dat ik mijn reflectiemomentjes wel pak!

9