RRR – de zoektocht naar structuur en rust in mijn hoofd


4

Ik ben het type dat van rust en structuur houd…niet omdat het kan, maar omdat het moet! Zodra ik namelijk het overzicht verlies ben ik de weg kwijt. De drie R(ust)R(eindheid)R(egelmaat) doen het dan ook goed in mijn leven. Geen go with the flow, maar ritme!

Huis op orde

Ik vlieg sneller uit de bocht als ik veel prikkels om mij heen heb. Dat betekent dat mijn huis zoveel mogelijk op orde moet zijn. Geen rotzooi, opgeruimd, spullen uit zicht, rustige kleuren, dingen op hun eigen vaste plek. Anders wordt het simpelweg niet rustig in mijn hoofd. Loslaten is ook een vak en dat vak beheers ik niet, nadenken is namelijk mijn ‘middle name’. Ik blijf denken tot mijn omgeving prikkelvrij is en dan kan mijn hoofd rustig worden. Tenminste…poging doen tot. Verjaardagen, veel kids over de vloer en mijn eigen kinderen die de kasten leegtrekken. Alles zorgt voor een overkill aan prikkels. Inmiddels heb ik natuurlijk allang geleerd om het te managen, anders had ik ook nooit juf kunnen worden. Dus zolang ik het gevoel heb dat ik de controle houd en mijn van nature aangeleerde coping strategieën toepas, gaat het prima….denk ik…

Post-its

Naast dat het in mijn hoofd toch altijd al een drukte van jewelste is, kwam er na de zwangerschappen ook nog eens een overdosis zwangerschapsdementie bij. Deze combinatie zorgt ervoor dat ik leef op post-its…nou ja leef, als ik dat had gedaan had ik waarschijnlijk een beter figuur, maar in ieder geval kan ik niet zonder. Briefjes zijn mijn bff! In het verleden plakte ik letterlijk overal briefjes en herinneringen op. Tegenwoordig ben ik verliefd op Google Keep. Mijn online post-its. Ik gooi echt alles in Keep; van boodschappen tot blogs, van adressen tot afmetingen. Als ik het moet onthouden, dan gaat het in Keep. Dat is dus ook de eerste plek waar ik ga zoeken als de zeef in mijn hoofd weer eens te grote gaten heeft. 

Verschil tussen werk en privé



Het rare is, dat ik in werksituaties een heel ander aspect van mijn hersenen lijk aan te spreken. Ik ben een goede organisator (mits ik alles “op papier” bij kan houden) en reageer heel adequaat op acute stresssituaties. Ik ben dan vaak de eerste die handelt en kan het overzicht bewaren. De helikopterview bestaat wel degelijk in mijn hoofd. Schijnbaar zit ik er dan zo strak bovenop dat mijn hersenen niet eens de kans krijgen om af te dwalen. Ik moet zelfs zeggen dat ik echt heel erg gek ben op het organiseren van grote activiteiten. Waar ik op mijn werk mijn hand er niet voor omdraaide, vind ik het thuis echt moeilijk.

Allemaal best dramatisch?

Bovenstaande klinkt allemaal best dramatisch, maar dat valt reuze mee hoor. Ik heb in de afgelopen 36 jaar echt coping strategieën ontwikkelt om de rust in mijn hoofd te bewaren. Daar ben ik, al zeg ik het zelf, best handig in geworden. Toch merk ik dat ik goed op moet letten dat ik de controle enigszins in handen houd, anders ben ik de weg toch nog snel kwijt. Probleem is ook dat als ik eenmaal verdwaalt ben, ik net zo goed onder een boom kan gaan zitten, want dan vind ik de weg echt niet zelf terug naar de RRR. Gelukkig is er dan altijd Alex nog. Ze zeggen niet voor niks: opposites attract, want mijn tegenpool kan me met één woord weer met beide voeten op de grond zetten.

Een goed excuus

Onlangs kwam ik op facebook een artikel tegen van de Marie Claire… ik wist altijd al dat ik een goed excuus had hihi: mensen die veel nadenken namelijk, hebben een hekel aan sporten….I rest my case!

Kun jij makkelijk ordenen in je hoofd of heb je ook verschillende trucjes om de rust te bewaren?

4