Mommy Scenario Tag


7

Ik kwam op de site van BMelloW weer een super leuke tag tegen. Eentje die ik als taglover niet voorbij kan laten gaan! Het is niet bekend van wie de originele tag is, dus helaas kan ik daar geen credits geven. Wie het wel weet..let me know! 

De Mommy Scenario Tag draait om mamadilemma’s … alledaagse dingen waar je als moeder tegenaan loopt. Want wat nou als je kind niet wil eten? Hoe reageer je dan als moeder? 

Je kind weigert om te eten. Moeten ze eten wat je hebt gekookt of maak je iets anders?

Ik had me altijd voorgenomen dat ik hier de meest strenge moeder van de wereld in zou zijn. Ik ben zelf namelijk heel lang een heel kieskeurige eter geweest en dat is super lastig. Maar als je dan een meisje krijgt die eten totale bijzaak vindt en het liefst 24/7 aan het vasten is, dan versoepelen je regels al snel. Er moet tenslotte wel iets naar binnen en dat moet dan natuurlijk ook nog wel gezond zijn. Lekkere trek hebben we tenslotte allemaal wel eens (lees: altijd!) Daarom kook ik vaak zo dat de kinderen het ook lusten. Aparte dingen kook ik er dan naast voor mijn man en mij. Regel is wel… alles wordt geproefd, ook het aparte!

Je kind heeft een driftbui in de winkel, niets werkt om hem te kalmeren. Laat je het los en kom je terug op een anders tijdstip of ga je gewoon door met winkelen?

Ik geloof dat ik ervaringsdeskundige ben op dit vlak. Mijn zesjarige kan het namelijk nog steeds en haar broertje van net 2 begint nu ook. Het is voor mij heel simpel: ik ga gewoon door met winkelen. Meestal gaan ze toch op de grond liggen gillen. Ik geef ze dan nog één kans om normaal mee te gaan, zo niet, dan rol ik weg of draai mijn rug naar ze toe (en ja, natuurlijk houd ik ze stiekem wel in het oog). Dat is het enige wat hier goed werkt. Als alle mensen dan kijken? Sorry, jammer dan! In de ogen van een ander kan je het toch nooit goed doen, dus ik volg mijn eigen pad. Meestal kruipen ze dan binnen no-time, bedremmeld, bij me op schoot en kunnen we verder. 

Roos heeft wel een fase gehad waarin ze zelf dan snel wegliep. Gewoon de winkel uit! Daar moest toen wel even een gesprekje over gevoerd worden 🙂

girl-563719_1280

Je kind krijgt te veel speelgoed voor zijn verjaardag. Breng je wat terug naar de winkel, laat je ze er gewoon mee spelen of bewaar je wat voor een regenachtige dag?

Terugbrengen vind ik echt een no-go. Iemand heeft zijn best gedaan om een cadeautje uit te zoeken, ik zal het dan zeker niet terug gaan brengen. Maar ik houd wel dingen achter voor latere momenten (of voor ‘de man met de baard’). Eerlijk gezegd maken wij voor de verjaardagen altijd echte verlanglijstjes, met dingen die de kinderen of heel leuk vinden of echt kunnen gebruiken. Die sturen we dan mee met de uitnodiging. Daardoor houd je het wel een beetje in de hand, want ik vind het echt zonde als mensen geld uitgeven aan cadeaus waar ze nooit mee spelen.



Je kind wil niet slapen. Laat je het gaan en zet je om 3 uur ’s nachts een film aan of blijf je proberen om ze terug in slaap te krijgen?

Nou das dagelijkse kost hahaha, dan zou ik inmiddels alle films van Netflix uit mijn hoofd kennen. Dus nee, een film is geen optie. Wel kletsen we soms even om haar hoofdje leeg te maken of knuffelen we even. Niet willen en niet kunnen slapen zijn trouwens ook wel twee hele verschillende dingen. Meestal is het hier dat ze niet kunnen slapen maar wel graag willen.

Je hebt een afspraak maar geen oppas voor de kinderen. Neem je ze mee of verzet je de afspraak?

Dat is een vraag die je alleen kan beantwoorden als je weet wat voor afspraak het is. In de meeste gevallen neem ik Pim wel mee. Roos zit toch al hele dagen op school, dus dat scheelt dan weer als het onder schooltijd valt. ’s Avonds meenemen vind ik geen optie. Het zijn hele slechte slapers die je niet half slapend moet gaan verslepen. 

Er komt onverwachts visite en je hebt nog 20 minuten. Ruim je snel je huis op of laat je het zo en zegt “het is goed zo. Ik heb kinderen

Ik ruim ab-so-luut op! Ik heb echt een giga hekel aan rotzooi én aan onverwachte visite. Alex ook trouwens, dus dat scheelt. Dat kan ik niet zo snel verwerken ofzo. Ik weet het niet. Maar ook als ze zich echt 20 minuten van te voren aankondigen, vind ik het nog heel erg lastig. Snel schakelen is niet meer mijn sterkste kant. 

Je bent te laat voor een afspraak en je moet kiezen tussen je haar doen of je make-up. Welke kies je?

Make-up! Geen enkele twijfel mogelijk. Ik ga echt niet met een blote-billen-gezicht over straat. Mijn haar hoef ik maar één keer mijn hand door te halen en dan is het klaar, dus dat kan nog in de auto of op de fiets. 

Je bent in het park en een ander kind duwt jouw kind. Grijp je in of laat je de ouder van het kind ingrijpen?

Dat ligt er aan hoe oud het kind is, hoe groot/klein, speels of echt uit woede en ga zo nog maar even door. In principe zeg ik dat ze het zelf op moeten lossen! Vooral de oudste laat nogal over zich heen lopen, dus ik wil graag dat ze leert om weerbaarder te worden. 

Hoe zou jij reageren in bovenstaande situaties? Let me know!


liefs-annemarel
7