Diëten: de eeuwige strijd tegen de kilo’s


9

Jaaaaaaren geleden zat ik met mijn moeder in de wachtkamer van de huisarts. Naast ons zaten twee oudere mannen. Echt oude mannetjes kan ik beter zeggen. Ze waren diep in gesprek, toen de één de ander (in onvervalst Twents) vroeg: “Zeg Gait, hoe is het eigenlijk met je dieet?” 

“Prima,” antwoordde de man, die schijnbaar Gerrit heette: ”ik eet alles op voor 10 uur, kan ik de rest van de dag weer normaal eten…”
Hoewel ik toen mijn best moest doen om met een droge broek bij de dokter binnen te komen, snap ik hem als de beste…..want diëten….they suck

Reality check

Vandaag had ik weer eens een reality check… De spiegel. Thnx jongen…. Vandaag kon ik hem even schieten. Typisch eigenlijk, want het interesseert me niet dat ik te zwaar ben. Tenminste; het kan me niet schelen wat een ander daarvan vindt. Het kan me niet schelen dat ik niet in het standaard schoonheidsboekje pas. Standaard is saai toch? Ik ben ik, ik ben gelukkig en je kan me accepteren of niet. Zo zwart wit ben ik nou eenmaal.

“Go and love someone exactly as they are. And then watch how quickly they transform into the greatest, truest version of themselves. When one feels seen and appreciated in their own essence, one is instantly empowered.” – Wes Angelozzi

Waarom irriteerde het me?

Maar waarom dan toch die reality check in de spiegel? Waarom irriteerde ik mezelf dan zo? Eigenlijk maar om één en misschien wel de allerbelangrijkste reden: gezond zijn! Ik wil een gezonde mama zijn voor mijn kinderen. Ik wil niet allerlei obesitaskwaaltjes krijgen als ik ouder word. Ik heb al beperkingen genoeg en al die extra’s hoeven dus niet zeg maar! Bovendien is een goed voorbeeld zijn ook wel een dingetje😅. Als ik dat dan allemaal door mijn hoofd laat gaan is de irritatie gearriveerd.

Diëten

Ik denk dat ik werkelijk elk bestaand dieet al heb gedaan. Atkins, Bio-HCG, Herbalife, koolhydraatarm, koolhydraatbeperkt, eiwitrijk, modifast, crashen, gewoon minder eten….genoeg dus. Ga het lijstje niet eens afmaken. Dan wordt deze blog heel saai. In ieder geval waren sommige heel erg succesvol, andere niet. Toch val ik vaak terug in mijn oude gewoontes. Dat hoeft niet eens een terugval in (teveel) eten te zijn, soms ook wel. Best veel medicijnen, zwangerschappen en zes maand plat liggen hebben ook hun aandeel gehad, maar door mijn beperkingen is er gewoon een ander lastig punt als het op afvallen aankomt.



Bewegen

Bewegen dus. Of beter gezegd: duzzzz. Want dat gaat gewoon erg lastig met een half verlamd been. En als je weinig kan bewegen eet je al snel meer dan dat je verbrandt. Vroeger was ik gek op allerlei sporten: paardrijden en basketbal vooral. Maar als je dingen niet voor 100% kan doen motiveert dat absoluut niet. Gelukkig heb ik een fysiotherapeut die een personal trainer 2.0 is, met ook nog eens mijn humor. Dus samen komen we er wel. Maar ik ga nog steeds elke week met gigantische tegenzin zwemmen én fitnessen.

Andere opties

Zijn er dan geen andere opties? Jazeker wel. Gezien de hele waslijst aan troubles zou ik zeker voor een maagverkleining in aanmerking komen. Maar dat wil ik niet. Niet omdat ik bang ben voor het hele proces (want dat is echt niet de easy way out), niet omdat ik bang ben voor de operatie, maar omdat ik nogal eigenwijs ben. Ik heb het er zelf aangekregen, ik zal het er ook zelf afkrijgen. Wie zijn billen brandt….Of het me lukt? Geen idee! We starten in ieder geval met poging 2.000.000.000. Een mengeling van allerlei diëten dit keer…ergens moet de oplossing liggen toch?!?

salad-791891_1280

Oh ja…als iemand het ei van Columbus heeft? Ik ben heel benieuwd naar jullie diëten…

liefs-annemarel
9