De invloed van….YouTube!


8

Over twintig jaar zullen de twintigers en dertigers van dan tegen elkaar zeggen: “Youtube…wie is er niet groot mee geworden”. Maar de twintigers van 2037…dat zijn mijn kinderen van nu….

Met de paplepel ingegoten

Toen Roos bijna één was kregen we onze eerste iPad. Een cadeautje bij een nieuw energieabonnement. Anders hadden we er op dat moment ook geen kunnen kopen. Maar goed, voor wij alle ins en outs van het apparaat kenden, zat onze dochter al met haar ienimini vingertjes te swipen en wist ze haarfijn de spelletjes en filmpjes te vinden die ze leuk vond. Best knap voor een meisje die nog niet kon zitten en op allerlei vlakken toch wel wat achterliep. Vier jaar later ging het bij haar broertje net zo.

Alles voorgeschoteld

In eerste instantie werd onze kinderen alles voorgeschoteld. Wij zochten de apps uit. Plaatste ze in hun eigen mapjes, vergrendelden zoveel als maar mogelijk was en zaten constant naast ze als ze op de iPad actief waren. We hielden alles strak in de gaten. Het kwam (en komt) namelijk nog wel eens voor dat er tijdens een spelletje, van bijvoorbeeld Nijntje, reclame verschijnt van een of ander fout schietspel. Wel zo handig als je dan als ouder even in kan grijpen. 

Loslaten?!

Op een gegeven moment merkte ik dat we gingen loslaten. Ze was gedrild dat ze bij reclame snel op het kruisje moest drukken en dat ze, als dat niet kon, de iPad even om moest draaien. Dus steeds vaker zat ze alleen achter de iPad en regelde prima haar eigen zaakjes

YouTube fase

En toen kwam de YouTube fase. Nou was die er al wel eerder, maar in het begin keek Roos braaf de filmpjes die we voorschotelden. Dat dat niet lang zou duren was natuurlijk te voorzien. Want al snel hoorde ik ineens unboxingfilmpjes, tutorials en vloggers door de kamer schallen. Duzzz…wel een dingetje zeg maar. Want hoe en vooral in hoeverre moet je je kind hier van weghouden en/of tegen beschermen. Zeker op deze nog hele jonge leeftijd. 

De invloed van … YouTube!

Deze filmpjes passen namelijk niet allemaal in ons straatje van opvoeden. Sommige zijn super leuk en prima te kijken door een meisje van bijna 6 (als we het even alleen over Roos hebben), maar andere zijn echt totaal not done. 



Daar komt bij dat je steeds meer hoort over de verschillende challanges die op YouTube worden geshowd en waarbij andere kinderen worden uitgedaagd om hetzelfde te doen. ‘Choking games’, trainjumping, joyriding en onlangs zag ik op de NOS een bericht over een 19-jarig meisje die haar vriendje (waar ze ook nog eens zwanger van was én al een kindje mee had) had doodgeschoten omdat ze de challanges op hun kanaal spannender wouden maken… Say what? 

Al klikkend komt Roos soms de meest rare liedjes en filmpjes tegen. We hebben natuurlijk een kinderslot, maar dat is niet heilig heb ik gemerkt. Gelukkig is Roos nog heel braaf en vraagt ze bij alles was ‘apart’ is: “Mam, mag ik dit kijken?”. Ze zit op dit moment in de fase waarbij “Alles extreem eng is”, dat scheelt ook een  boel foute filmpjes, maar toch. Ze klikt soms op filmpjes die wij absoluut niet goedkeuren.

Ouderlijk toezicht

Dus hebben we het ouderlijk toezicht weer verhoogd. Zonder het haar te zeggen overigens, want ‘ze is tenslotte al bijna zes hoor!’ (In haar ogen is dat op een haar na volwassen). Bijpassend voordeel was dat wij zelf natuurlijk veel minder tijd hebben om mee te kijken en daarom de iPad-tijd gelijk weer even onder de loep moesten nemen en aanscherpen (“te lang” was er, zeg maar, ingeslopen). Als ik Roos moet geloven praten AL haar vriendjes en vriendinnetjes op school en in de speeltuin over de ‘foute’ filmpjes en kent zij nooit iets (jullie zijn veel te streng!!!). Maar goed, als ik soms hoor wat voor taal en liedjes er uit de monden hiervoor in de speeltuin komen,  ben ik blij dat we toch een beetje te streng zijn! 

Hoe gaan jullie om met de invloed van YouTube en andere (social-)media?

liefs-annemarel


8